woensdag 7 september 2011

Ode eau désir

Met kloppend hart schreed ze naar zee
Onderweg verloor ze haar tenen in het te zilte zand
Haar blik kon zich niet onttrekken aan het water
en wimperde overweldigd door de wind

Witkolvende golven brandden op haar hals
Aders trokken zich sidderend terug in hun schelp

Haar mond opende en sloot zich plompverloren
-telkens weer-
en verborg zich achter lippen als rotsen

Zonlicht liep via haar haren 
langs nek over de ruggegraat,
stralend langs een bil en
twijfelend over de haartjes van het been naar de enkel
en brak haar gedachten met een scherpe rilling
Ze sloeg haar blik neer;
zuchtte onhoorbaar

Als een zeeschelp ruisde en suisde de verwarring in haar oren
Niets liever
Controle verloren zochten onhandige handen houvast bij elkaar

Pas toen het weke water haar tenen teruggaf
Gooide ze zich voluit in de golven
En liet zich drijven, blik op de heldere hemel
En haar onderbroek vol zand



maandag 8 augustus 2011

Lange tekst over mijn groottante.


Graag wil ik met jullie een paar kleine verhalen delen over tante Nathalie: helemaal vanuit mijn blik. Vroeger gingen we steeds op bezoek bij ‘de tantes’,
tante Cil en tante Talie. Dan huppelde ik mijn jas aan en sprong ik blij de auto in voor een lange rit naar de schapen en een magische ontdekkingsplek.

Even terug naar jou: je ging geruisloos heen… stil als een slapend kind… of misschien zei je nog enkele namen en woorden op t einde. Dat weet ik niet. Ik vermoed dat het goed was zo en dat de tijd gekomen was. Ik ken je al mijn leven lang. En toch kende ik je niet zo goed: ik weet niet wat je dacht, wie je liefdes waren en wat je passioneerde, of triest maakte.  Bij een grote opkuis, vonden we deze tekst op een papiertje:
"degenen die ik liefheb, heb ik verlaten,
om degenen die ik lief had terug te vinden."

donderdag 3 maart 2011

Uit het winterhol

Het broeit… Leeg wandelt en staart naar de grijze stenen
een smaak van staal in de mond
De vale glazige ogen verraden weinig.

De straal slaat haar eerste kleursels uit
Leeg ziet plots een enorme kloof gapen
tussen hem en haar
Want de winterknol is uitgehold…
Bedolven onder de slaap die enkel gehoorzaamheid verdraagt.

donderdag 27 januari 2011

vuurvluchtig


Wat vind ik dat toch steeds leuk:
praten met je

en ook ben ik erg gehecht
geraakt
aan die dosis glim

zaterdag 25 december 2010

Notre Dame


Parijs…
versiert hard
Minacht
zoals enkel oude dames dat kunnen

Is omfloerst
Praat je naar de mond
Wervelt
Raakt je in de ruggewervels
Steekt
Danst in de straten haar lichtjes

Stoomt energiek
Is ongenietbaar
En ongenaakbaar hautain
Laat Shanghai ver achter zich
Flirt zich te pletter

Kan veinzen dat ze wit is
En toch haar zwartheid niet verstoppen
Achter elke straathoek
moet ze immers neon prijsgeven

Is het ijsklontje op de wonde
onaardig grijzend met het kaasmes in aanslag

De spanning van haat en liefde is te snijden.

Madamme, laat me ademen in mijn vrouw-zijn,
Laat mijn boezem opzwellen onder de platanen
Laat die haren trillen en billen wapperen op de fiets
Laat me onspannen achterover leunen met een aperitief in de hand,
Want ik heb waarlijk zin om je echt te zien…

donderdag 9 december 2010

A quest called life

Ceci est une question ouverte pour l'inspiration dans le travail (aca mon cv)
Hier vind je een open vraag naar 'inspiration, action (&) work '. Mijn cv als het ware.
This is my quest and cv called 'inspiration, action (&) work '.
Aqui se encuentra a mi accion y mi inspiracion.

INSPIRATION
I get energy from people and  to work with laughs and creativity on making things better. My preferred subjects are everything to do with culture and migrants: cultural diversity, community, integration, culture, urbanisation, skills training, labour and entrepreneurship

maandag 29 november 2010

Petite rite de passage Belge



La Fée des Dents à Six Ans

En Belgique, comme dans les autres pays qui l’entourent, quand un enfant perd ses dents de lait pour les dents définitives, il reçoit une visite de la petite fée des dents. La plupart des familles ont conservé ce rite de passage. Le plus souvent, le petit n’est pas conscient de quel événement cela marque. Il peut déjà soupçonner quelque chose car il reçoit de l’argent sans faire grand chose. Ce qui est senti comme perte pour l’enfant est un début de sa vie d’éducation. 

J’ai éprouvé beaucoup des choses a ce moment spécial de perdre ma première dent de lait. J’avais six ans. Je suis l’aînée dans la famille, c’est pourquoi je n’ai pas eu d’exemple sur la façon de traire un événement si inconnu. Au début, je pleurait pour la perte de la dent. Je pensais que c’était un truc pour les vieilles personnes et que j’avais fait quelque chose de mal. Et j’étais vachement sûre qu’il ne reviendrait jamais et que je vivrais avec un trou énorme. Ma mère m’a rassurée certainement un millier de fois sur le fait qu’il allait revenir.
Et ensuite elle m’a raconté le secret de la petite fée des dents. J’étais excitée par l’histoire. Comme j’étais une curieuse aussi en ce temps là, j’ai posé beaucoup de questions pour être sûre de ce qui allait se passer pendant la nuit en mettant la dent sous le coussin. Je me souviens qu’à ce moment là, je voulais que la journée passe plus vite. J’avais vraiment envie d’aller dormir et je l’ai fait au moment ou l’obscurité n’était même pas tombée. Bien sûr j’avais avouée rester éveillée pour voir cette petite créature. En plus, je sentais un peu de peur pour une inconnue qui me rendait visite en pleine nuit. J’ai attendu longtemps…

Tout d’un coup je me suis réveillée le lendemain sans me souvenir si j’avais dormi. Sans arrêt ma main allait sous le coussin. Je cherchais mais ne trouvais plus la dent petite avec ces bords pointus qui avait rayé mon doigt quand la veille au soir je voulais encore une fois m’assurer qu’elle était encore là. L’étonnement a été grand quand j’ai sentie quelque chose de plat et de rond… C’était une pièce de monnaie ! La fée avait pris la dent et me donné de l’argent. Immédiatement j’ai réveillé mes parents avec des cris joyeux.

Voilà, ici finit mon histoire personnelle du rite de passage des dents. Je serais heureuse de pouvoir jouer le rôle de la fée avec mes enfants plus tard.